پس از انقلاب و پیش از سال ۱۳۷۱، آهنگ سرود جمهوری اسلامی ایران بر اساس شعری از ابوالقاسم حالت[۴] تصنیف شده بود. این سرود که «پاینده بادا ایران» نام دارد، سرودی نسبتا طولانی بود و در حال حاضر استفاده نمیشود. متن سرود به این شرح است:
شُد جمهوری اسلامی به پا که هم دین دهد هم دنیا به ما
از انقلاب ایران دِگر کاخ ستم گشته زیر و زِبَر
تصویر آینده ی ما، نقش مراد ماست
نیروی پاینده ی ما، ایمان و اتحاد ماست
یاریگر ما دست خداست ما را در این نبرد او رهنماست
در سایه ی قرآن جاودان پاینده بادا ایران ما
این سرود ملی را تمرین و در 22 بهمن 88 همه با هم بخوانیم
شُد جمهوری اسلامی به پا که هم دین دهد هم دنیا به ما
از انقلاب ایران دِگر کاخ ستم گشته زیر و زِبَر
تصویر آینده ی ما، نقش مراد ماست
نیروی پاینده ی ما، ایمان و اتحاد ماست
یاریگر ما دست خداست ما را در این نبرد او رهنماست
در سایه ی قرآن جاودان پاینده بادا ایران ما
این سرود ملی را تمرین و در 22 بهمن 88 همه با هم بخوانیم
